تبليغاتX
روزگاری یک پروشات
چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386
اندر احوالات گذران کلاسهای درسی ما!

مرا دفترچه ای هست که شیختنا در راستای طرح "به یک نویسنده بد یک دفترجه خوب بده شاید آدم شد" هبه فرموده اند در فرودین ۱۳۸۶....

و ما به رسم سرسپردگی با خود همراه داریم نشانه لطف شیختنا را در هر زمان! و مرا قلمی هست که در دفترچه کذا تقریر مینمایم افکار و حالات و آنچه بر من میرود را!

القصه به عادت مألوف در حال نوشتن در کتابچه کاهی بودیم و غرق در بحر شعر به زبان نامألوف که در آن بلاد کفر تکلم میگردد بودیم که مشاهده نمودیم یکی از همکلاسیهای محترمه سرک میکشند در کتابچه و بعد هم میفرمایند که  :  فارسی بنویس ما بفهمیم!!!!!!